Διεθνή Συνέδρια

 

  1. Samaras, Ath.N., Dimitriou, Μ.-Ε. Aspriadis, Ν. & Τzivra, R. (2016). «The Images of Greece, Lesvos and Kos within the Context of Refugee Crisis; A Quantitative Content Analysis in International Media». Παρουσίαση στο συνέδριο του ECREA «Prague Media Point: Media and Migration» (Πράγα 7-9 Νοεμβρίου).

The Refugee Crisis has dominated the news throughout Europe in the winter of 2015 and spring of 2016. It has managed to change for a period of time the image of Greece spinning off the financial crisis agenda. Moreover, the islands of Lesvos and Kos, key entry points of the immigrant influx entered the media agenda. This paper explores the projected nation image of Greece and place image of islands Lesvos and Kos in news media within the context of the refugee crisis. Quantitative content analysis has been employed. The duration of the research was one year and includes the news sites of   CNN, Deutsche Welle, BBC,  FOX,  and Al Jazeera. The coding protocol incorporated taxonomies on the visibility, the evaluation, and the frames that construct the image. The research explores the construction of the country image in terms of strategy, melodrama, problem, conflict, fear, hope, positive and negative effects, as well as domination/ hegemonic projection, fear appeal argumentation (risk / threat) and image transfer processes between refuges and place / country.

In case of Greece the dominant frame that is being used is that of the Problem. In general, the news coverage of the refugee crisis produces in a limited extent the image of crisis for Greece. This image is much less negative than the image that has been produced by news coverage for the Greek financial crisis. Another key finding is that Lesvos and Kos developed in the news media their own image independently from the  nation image of Greece. The news coverage of these islands within the context of  the refugee crisis developed projected images  which have adequate volume, valence and clarity of image attributes to develop in audiences’ minds an independent cognitive structure that consists the basis of a new perceived image. Unintentionally the  news coverage for the refugee crisis performed a place branding function for Lesvos and Kos.

The image of hospitality that had been developed at first did not last long since, a crisis could not easily be framed with a positive image. A crisis is above all a problem that needs to be fixed and produces negative feelings. The initial picture of the “good Greeks that help refugees” and the “hospitable and human people of Lesvos” quickly changed in the view of the insufficient and ineffective crisis management. The findings of the content analysis are functioning as the basis to evaluate effectiveness of  the crisis management strategies employed by local authorities in Lesvos and Kos.

 

  1. Takas, E., Aspriadis, N. & Pittarokili, A. (2016). «Attributions of Responsibility and Strategies of Apology for (Mis)Managing the Refugee Crisis by the Greek Government in Parliamentary Discourse». Έγινε αποδεκτό για παρουσίαση στο συνέδριο «Europe in Discourse: Identity, Diversity, Borders». (Αθήνα, Σεπτέμβριος 23-25).

 

  1. Ασπριάδης, Ν., Σαμαράς, Αθ.Ν. & Παπαϊωάννου, Α., (2016). «Παίγνια (απο)Νομιμοποίησης και Εικόνες Συλλογικών Υποκειμένων κατά την Διαχείριση μίας Εξωχώριας Οικονομικής Κρίσης: Το Κυπριακό Μνημόνιο στον Γερμανικό Πολιτικό Λόγο». Παρουσίαση στο International Conference on International Business,  (Θεσσαλονίκη 20-22 Μαΐου)

Ο ενδοκρατικός πολιτικός λόγος και αντιπαραθέσεις μπορούν να διαμορφώσουν και να επηρεάσουν την εικόνα ενός άλλου κράτους στο διεθνές περιβάλλον. Μέσα από την πολιτική αντιπαράθεση και την στρατηγική επικοινωνία μπορούν να διαμορφωθούν εικόνες και στερεότυπα για μία άλλη κρατική οντότητα και να καθορίσουν την προσλαμβανόμενη εικόνα του κράτους αυτού στη διεθνή πολιτική.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να ενταθεί σε καταστάσεις κρίσεις και ειδικά όταν η αντίθετη αφήγηση από το εν κρίση κράτος δεν είναι το ίδιο ισχυρή. Μέσα από την διαδικασία της διαχείρισης της κρίσης από την πολιτική ηγεσία ενός κράτους παράγονται ευθύνες και αιτιότητες τις οποίες οφείλουν να διαχειριστούν οι υπεύθυνοι για την χάραξη της πολιτικής σε επικοινωνιακό επίπεδο ώστε να αποφύγουν δυσάρεστες παρενέργειες. Το παιχνίδι της (υπ) αιτιότητας (Blame game) μπορεί να ξεπεράσει τα κρατικά σύνορα και να μεταφερθεί στη διεθνή πολιτική επιτρέποντας την παραγωγή αφηγήσεων σε διεθνές επίπεδο.

Στην περίπτωση της Κύπρου, η οικονομική κρίση ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο για την ιστορία αλλά κυρίως για την εικόνα της χώρας στο διεθνές σύστημα. Η εικόνα του θύματος της τουρκικής εισβολής μετατράπηκε σε μία εικόνα με κύριο υπαίτιο την Κύπρο και την ανικανότητα της κυβέρνησής της για σωστή οικονομική διαχείριση. Η Κυπριακή κρίση εκλήφθηκε αρχικά ως συνέχιση της Ελληνικής κρίσης παράγοντας αρνητικά συναισθήματα και αφηγήματα.

Στη Γερμανία εκείνη την περίοδο ξεκίνησε ένας πολιτικός διάλογος ανάμεσα στα κόμματα για την οικονομική κρίση και την στάση της Γερμανίας απέναντι στην Κύπρο. Έτσι, μέσα από την πολιτική αντιπαράθεση παραχθήκαν ερμηνευτικά πλαίσια, αφηγήματα, κατηγορίες και αποδόσεις ευθυνών που διαμόρφωναν την εικόνα της χώρας αλλά και της ίδιας της Γερμανίας.

Η παρούσα έρευνα εξετάζει την εικόνα που έχτισε ο Γερμανικός πολιτικός λόγος μέσα από την κομματική και κοινοβουλευτική αντιπαράθεση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Συγκεκριμένα ερευνά την περίοδο μεταξύ 25/02/2013 και 18/04/2013 όπου εντείνονταν οι συζητήσεις για το Μνημόνιο της Κύπρου. Η έρευνα βασίστηκε στην ποιοτική ανάλυση περιεχομένου των δελτίων τύπου των πολιτικών κομμάτων της Γερμανίας και στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις την περίοδο εκείνη. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι Στρατηγικές Απολογίας και Απόδοση Ευθυνών και η θεωρία των Ερμηνευτικών πλαισίων.

  1. Σαμαράς, Αθ.Ν., Παπαγιάννη, Ν. & Ασπριάδης, Ν. (2016). «Αντιμετώπιση Επιθέσεων στο Ήθος – Εφαρμογές στην Καθημερινή και Επαγγελματική Ζωή». Παρουσίαση σε Διημερίδα του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας & Μελέτης της Λογοτεχνίας και της Ρητορικής (ΕΚΠΑ) με τίτλο: «Ο Δημιουργικός Λόγος στην Εκπαίδευση». (Αθήνα, 27-29 Ιουνίου).

 

  1. Takas, E., Samaras, Ath.N. & Aspriadis, N. (2016). «Who’s to Blame? Attribution Processes and the Rhetoric of Blame during the Parliamentary Discussion on the third Memorandum in Greece». Παρουσίαση στο 24th  World Congress of Political Science της (Poznan, Poland, 23-28 Ιουλίου).

 Attribution theory provides the theoretical basis, for understanding, evaluating and interpreting social surroundings as well as the identity. The fundamental attribution error (Heider, 1958), refers to the general tendency to overestimate the qualities of internal factors relative to external ones and the actor-observer bias (Jones&Nisbett, 1971), the tendency of actors to attribute their own actions to external factors, while observers tend to attribute the same actions to stable internal qualities of the actor.
In Greece the financial crisis and the subsequent measures of the Memorandum resulted in a shift in the political scene of Greece, which in terms of political communication constitutes a paradigm shift in the practice of political rhetoric. The analysis focuses on the parliamentary discussions on the parliamentary discourse in Greece regarding the third Memorandum, August 14th 2015. The research questions guiding the research are:
(a) To what extend and to what effect are attributional cognitive biases integrated into the formulation of the framing contest?
(b) To what extend the employment of attributional cognitive biases during the parliamentary discussion is affected by factors like: party, speaker and subtopic of discussion?
Discourse analysis is employed in order to identify each observable case of attribution, subsequent quantification is taking place by relating each case with the source, the target and the function of the message, the attributional cognitive bias that appear and consequently statistical analysis is employed.

  1. Aspriadis N. and Paravantis J., (2016), The Chicken Game Strategy in the European Discourse: The Case of the Euro-group negotiations for Greece, paper accepted for presentation at the Hellenic American University Conference held in Athens, Greece, (23 – 25 September)

 

The European negotiation of the Greek Debt during the first six months of the SYRIZA Administration in Greece was dominated by the conflict between two powerful men: the ministers of economy of Greece and Germany. The negotiating positions were domesticated and represented by the two personalities, transforming the debate in a personal case. The individual image attributes were strategically mobilized to enhance the negotiations of Greece and Germany and construct the image of SYRIZA’ administration. Processes of institutional image enhancement by transfer of image attributes from individuals holding position in the institution (country, government or party) automatically mobilized a degradation process of the image of these people by their opponents. In order to escalate the debate and raise the stakes of the negotiation, the two parties employed game theoretic concepts through the media and their discourse. Their interaction may be modeled by the game of chicken, which was transformed into a strategy employed through the strategic communication of the parties. This paper explores the way in which the adversaries employed game theory rhetorically and transformed the game of chicken into a rhetorical strategy sending messages across, that aimed at the construction of specific perceptions about the otherness in order to frame the negotiation process. The rhetorical strategies that were used by the Ministers of Economy of Greece and Germany (Drs. Yanis Varoufakis and Wolfgang Schäuble correspondingly) during the heated negotiation of Greece and Europe, are considered to be part of a general strategic communication plan in order to build perceptions, images and alliances within the Euro – group and the Eurozone and lead the process to a desired outcome. In the framework of the campaign mode of the two parties, game theoretic tools were employed as a means of strategic communication in order to prime certain aspects of conflict and become part of the general strategy. The main research hypothesis is that the employment of the rhetorical strategies (such as risk, threat,     values, fear appeal, fearmongering, attack and defense) may construct the concept of the strategies followed in the game of chicken through the use of strategic communication tools. The methodology is the structured qualitative content analysis. A corpus is composed by press releases, the speeches, the positions of the protagonists and the media reports on the subject.

 

  1. Aspriadis N. and Samaras Ath. N., (2016) Varoufakis’ Apologia: Employment of Image Restoration Strategies and the Interplay of Personal, Governmental and Nation Image. A Comparative Analysis of Two Case Studies, paper selected for presentation at the 24th World Congress of Political Science, (Poznan, Poland 23-28 July)

The service of Mr Varoufakis at the Ministry of Economy was characterized by intense and systematic projection of his personal image. His individual image attributes were strategically mobilized to enhance the negotiations of Greece and to construct the image of Syriza’ administration. Processes of institutional image enhancement by transfer of image attributes from individuals holding position in the institution (country, government or party)    automatically mobilizes a degradation process of the image of these people by their opponents (Samaras 2008 on Greece). Such form of kategoria in turn determines the procedures of apologia and image restoration (Ryan 1982).

This research focuses on image restoration strategies employed by Varoufakis in two different cases: the first, during his term at the Ministry, a video was published picturing him performing an indecent gesture implied against Germany at a conference in Croatia and the second after his resignation concerning the secret Plan B. A central element is the association of the dialectic between the image of the politician and the image of collective subjects such as the country and the government with the rhetorical phenomena of kategoria and apologia. The methodology is the structured qualitative content analysis. A corpus is composed by press releases, the speeches, the positions of the protagonists and the media reports on the subject. The image restoration strategies employed and the associated image making processes were coded.

 

  1. Aspriadis N. and Samaras N. Ath. (2015), Political Blame Games and Nation Image Making in Times of Financial Crises: A Comparative Analysis of PASOK and SYRIZA Administrations in Greece, paper accepted for presentation at the IAMCR International Conference in Montreal, Canada, 12 – 16 July

Prime Minister of Greece G. Papandreou introduced the memorandum between Greece and the Troika (ECB, IMF and the European Commission) officially inaugurating the era of the Greek Economic Crisis. Crises disaffect the images of both the affected countries and their administrations and instigate crisis management processes. As part of the crisis management strategy the Papandreou Administration initiated a blame game against the previous administrations (Nea Dimocratia).

The communication strategy Prime Minister G. Papandreou used was blame shifting in the interior and bridging the distances with Europe and the partners. In this framework, he blamed the previous Greek Governments for bringing Greece into that state. This political strategy brought a political crisis in the domestic political system and polarized the public opinion.

The image of the country abroad was put into the sphere of the unworthy of compassion victims. The German Public Speech and Rhetoric pointed to that same direction. The German Government demonized the Greeks in front of the public eyes in order to justify the politics and its unwillingness to help in terms of European solidarity. The Greeks suffered because they deserved it, because of their own mistakes and corruption. This image was sustained by Germany more or less for the next four years.

In 2014 the new major opposition leftist party, SYRIZA, changed the political narrative of PASOK and its successor New Democracy by blaming exterior factors for the austerity measures. SYRIZA tried to manage the political crisis by changing the narrative and the blame game to factors outside the Greek Political System. This helped the party to increase its support and rally the Greek Public Opinion in geopolitical terms.

In fact, SYRIZA shifted the blame to Germany minimizing the internal blame game and pacifying the people. One year later, SYRIZA as government would also change the narrative in a European level. The strict austerity measures transformed the Greeks from unworthy to worthy of compassion victims changing the image and attitude of Europe towards them.

This paper investigates the changes in the attribution of blame as part of the official rhetoric of the two Governments and the impact of the blame games upon the nation image of Greece.  Thus it identifies a critical aspect of the rhetorical topoi available to a polity that functions under the conditions of the “memorandum”.

The methodology employed in this paper is rhetorical and discourse analysis of the political speeches of the Greek political leaders of SYRIZA and PASOK, and the press releases of the political parties. In addition, the news media will be also be taken into account in order to gain an overall image of the spreading of the political rhetoric.

  1. Aspriadis N. and Goussios Ch., (2015), Strategic use of Conflict: Information Warfare in the Ukraine Crisis, paper presented at the ICIB International Conference held in Thessaloniki, Greece, 22- 24 May

Η κρίση της Ουκρανίας αποτέλεσε ένα σημαδιακό γεγονός για την διεθνή κοινότητα και τους μελετητές των διεθνών σχέσεων. Ουσιαστικά, με την κρίση αυτή επανέρχεται στο διεθνές προσκήνιο η Ρωσία και εγκαινιάζει μια νέα εποχή συγκρούσεων με πρότυπα ψυχρού πολέμου αλλά με διαφοροποιημένες τακτικές πολεμικής. Η πόλεμος διεξάγεται σε μεγάλο βαθμό σε επίπεδο επικοινωνίας και έχει σαν στόχο τον επηρεασμό της κοινής γνώμης του αντίπαλου.

Η δύση και η Ρωσία  επιστρατεύουν μεθόδους προπαγάνδας και στρατηγικής επικοινωνίας με στόχο την συσπείρωση του εσωτερικού τους μετώπου αλλά και την διάλυση του μετώπου του αντίπαλου. Η χρήση της στρατηγικής επικοινωνίας σε επίπεδο σκληρής πολιτικής μαζί με την απουσία πολεμικών επιχειρήσεων ονομάστηκε  υβριδικός πόλεμος και οδήγησε στην αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας και την προσάρτηση της Κριμαίας χωρίς καμιά ουσιαστικά, στρατιωτική επιχείρηση εκ μέρους της Ρωσίας.

Ταυτόχρονα, η χρήση της στρατηγικής επικοινωνίας, οι τακτικές προπαγάνδας αλλά και η γενικότερη στάση τόσο της Ρωσίας όσο και της δύσης σχημάτισαν συγκεκριμένες εικόνες σχετικά με την χώρα τους. Οι εικόνες αυτές προβλήθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης των αντιπάλων με στόχο είτε την αναπαραγωγή των αρνητικών εικόνων είτε την διαστρέβλωση των θετικών.

Η παρούσα ανάλυση εξετάζει τις στρατηγικές επικοινωνίας που χρησιμοποιήθηκαν κατά τις πρώτες φάσεις της κρίσης της Ουκρανίας ενώ εξετάζει και την εικόνα η οποία πέρασε στα δυτικά ΜΜΕ και συγκεκριμένα στη Γαλλία. Στόχος είναι να εξεταστεί η αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων στρατηγικής επικοινωνίας εκ μέρους της Ρωσίας.

Η συγκεκριμένη έρευνα αναζητά και εντοπίζει στις δημόσιες εξαγγελίες των προέδρων της Ρωσίας και των ΗΠΑ και στα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, τις στρατηγικές που ακολουθήθηκαν από τις δύο πλευρές για την επιρροή της Κοινής γνώμης. Η Μέθοδος που ακολουθείται είναι η Ποιοτική Ανάλυση περιεχομένου και πραγματοποιήθηκε την περίοδο μεταξύ Φεβρουάριο και Απρίλιο 2014. Η ποσοτική ανάλυση περιεχομένου χρησιμοποιήθηκε  στις  δυο μεγαλύτερες εφημερίδες της Γαλλίας προκειμένου να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα της στρατηγικής επικοινωνίας της Ρωσίας.

Η περίπτωση της κρίσης της Ουκρανίας και ο επικοινωνιακός πόλεμος ως μέσον της σκληρής πολιτικής του κράτους συγκρίνεται με την περίπτωση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 που άλλαξε και τότε τα δεδομένα της διεθνούς πολιτικής εγκαινιάζοντας την πρώτη μεταψυχροπολεμική περίοδο.

 

  1. Ασπριάδης Ν., Λουκοπούλου Ε., Δημητρίου Μ.Ε., (2014), Η Ρητορική των Σκανδάλων στην Εποχή της κρίσης: Οι περιπτώσεις των Εξωπλιστικών και του Μ. Λιάπη, παρουσίαση στη 3η Επιστημονική Ημερίδα, Ομάδα Έρευνας Ρητορική Επικοινωνία και Πειθώ και Greek Politics Specialist Group (GPSG), 15 Δεκεμβρίου 2014, Πανεπιστήμιο Πειραιά

Η παρούσα μελέτη εξετάζει την απόδοση αιτιότητας και τις στρατηγικές απολογίας που κινητοποιήθηκαν κατά το ξέσπασμα των σκανδάλων των εξοπλιστικών προγραμμάτων και της σύλληψης του πρώην υπουργού Μιχάλη Λιάπη.

Η ανάλυση εστιάζει στο παίγνιο απόδοσης ευθυνών που ξεκίνησε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την κοινωνία μέσω των κοινωνικών δικτύων. Δεδομένου ότι το παίγνιο απόδοσης ευθυνών κινητοποιεί Στρατηγικές Απολογίας, η έρευνα εξετάζει τις στρατηγικές που ακολούθησαν οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων προκειμένου να βελτιώσουν ή να αποκαταστήσουν την εικόνα τους απέναντι στην κοινή γνώμη. Επίσης, εξετάζεται η αποτελεσματικότητα χρήσης των στρατηγικών αυτών σε σχέση με τις αντιδράσεις και τις κατηγορίες που στήθηκαν από τα ΜΜΕ. Ένα δεύτερο ερευνητικό ερώτημα αποτελεί εάν η υπαιτιότητα αποδίδεται αποκλειστικά στα άτομα που ήταν οι κύριοι πρωταγωνιστές ή αν επεκτείνεται και γενικότερα στην κυβέρνηση και τον κρατικό φορέα.

Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ποιοτική ανάλυση περιεχομένου των βραδινών δελτίων ειδήσεων από 3 τηλεοπτικά κανάλια, το Mega, το ΣΚΑΙ και το Star για το διάστημα  17 Δεκεμβρίου 2013 όπου ξέσπασε το σκάνδαλο του πρώην υπουργού Μιχάλη Λιάπη έως 30 Ιούνιου 2014 που παιζόταν τα σκάνδαλα των εξοπλιστικών, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook και Twitter) και στις δημόσιες δηλώσεις των εκπροσώπων της Κυβέρνησης και των πρωταγωνιστών.

Και τα δύο υπό ανάλυση σκάνδαλα ξέσπασαν σε μια περίοδο όπου η ελληνική κοινωνία δυσπιστούσε απέναντι στους θεσμούς με αποτέλεσμα η κριτική και η απόδοση αιτιότητας που εκφράστηκε μέσα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ήταν ιδιαιτέρως έντονη. Η διαχείριση της κρίσης από τους ιθύνοντες κατέστη αρκετά πιο δύσκολη σε σχέση με προηγούμενες περιόδους.

Η υπαιτιότητα για τα σκάνδαλα, όπως προκύπτει και από την ανάλυση, επηρεάζει και την κυβέρνηση σε μεγάλο βαθμό ως τον κύριο διαχειριστή της κατάστασης και πολιτικό ιθύνοντα ενώ οι πρωταγωνιστές δεν καταφέρνουν να αλλάξουν το κλίμα μέσω των στρατηγικών επιλογών που πραγματοποιούν.

 

  1. Aspriadis N. and Samaras Ath. N., (2014), Apologies for Publicly Slapping Female Politician on Live TV; The Employment of Image Restoration Strategies by the neo-Nazi Golden Dawn Party in Greece, Paper presented at the Pre-Conference of ECREA Lisbon Summit 2014 on Crisis Management and Communication, 11 November 2014.

During a live television show of a major Greek channel (ANT1) in the morning of 7th June 2012, after a heated discussion between representatives of four of the parliamentary parties of Greece, the spokesperson of the Golden Dawn, the neo-nazi Greek party, attacked the representative of the party of SYRIZA (Left wing) throwing a glass of water on her and slapping on the face the Communist Party representative, when she tried to prevent him on continuing his attack.

The event took place ten days before the second round of national elections and all parties tried to benefit from the situation. During the first elections, a few weeks before the event the neo-nazi Golden Dawn party achieved, for the first time in the Greek history, high percentages at the polls. The public physical attack against two female politicians triggered intense kategoria aiming to further undermine the ethos of the Golden Dawn. These accusations were integrated within campaign discourse. The intensity of the accusations forced Golden Dawn to form a communication strategy in order to deal with the event. For that purpose, strategies of apology were implemented to answer to the accusations and restore the image and political ethos of the party and his spokesperson.

This paper explores the communication strategy that has been used by both sides and especially the use of Image restoration and Strategies of Apology implemented for dealing with the blame game that had been initiated by the media and the other traditional parties. Strategy of apology is a good choice in crisis management where the existence of a victim and a victimizer is obvious. Since ancient times there is the need of atonement which is produced by the feeling of guilt that provokes the need for defense or apologia (Hearit 2006:02).

The research uses the method of qualitative content analysis in the press releases of the parties and the news broadcasts of the three major news media channels of Greece. The tools that examine the blame game and the crisis management strategies are the typology of image restoration strategies (Benoit, 1995). Moreover, frame analysis is employed in order to examine the stance of the media and the tactics of the parties. Other supportive rhetorical tools like the construction of ethos and the three elements of persuasion, according to Aristotle give a complete picture of the event that dominated the interim election period. The main finding is that Golden Dawn employed essentially a pseudo-apology in order to maintain its image towards its core-supporters and to capitalize upon the intense anti-political feelings that the crisis instill to large parts of the electorate in Greece.

 

  1. Samaras Ath. N. and Aspriadis N. (2014), Strategic framing in international crises: Patterns of employment by political actors and journalists during the Crisis of Chemicals in Syria. Paper presented at the 23rd World Congress of Political Science of the International Political Science Association (IPSA) held in Montreal, Quebec, Canada in 19-24 July 2014.

Strategic frame qualifying characteristic is that it presents (political) activity as a strategic game where the players calculate and pursue strategies to defeat competitors (Capella and Jamieson 1997). Rather than considering political actors’ public statements and acts as truthful and accurate representations of the intentions presents them as manipulators and their statements as propaganda. Research on strategic framing focuses at the level of campaign news by the media (Aalberg et all. 2011, Patterson 1993) and tends to perceive it as a form of structural presentation bias related with the operation of the news making process. Strategic framing by promoting a cynical view of politicians as manipulators is an instrument available for political actors to deconstructing the opponent’s legitimacy by reframing their statements.

Aim is to examine strategic framing within the context of a foreign crisis, and compare its employment by politician and journalists. The focus in on the initiation of the diplomatic and political threats for war by the United States against the Syrian regime after the use of chemical weapons. The time frame is 22/8-30/9/2013. The focus is on the Anglo-American perspective; the corpus is comprised by the content of CNN, BBC, New York Times, and the official Press Releases of the US and the UK Governments; while the content of Al Jazeera has been included for reasons of comparison. A grounded theory approach has been employed to identify the facets of strategic frame to construct a typology of its variations and of the manner it has been employed to accommodate the twin operating “logic” of the news making process and of government’s international campaign mode.

 

  1. Gousios Ch., Aspriadis N., Tsirimiagou Z., Dogani M., (2014), «Rhetorical use of fear in presidential speeches and News Media», Paper presented at the international conference “Media and Crises: The Art of Distortion, Manipulation, and Propaganda” organized by the Department of Mass Communication, College of Arts and Sciences, Qatar University, (Doha, Katar 29 – 30 April 2014)

The Rally around the flag effect is a theoretical perspective at the intersection of the fields of Political Communication and International Relations. It emerges as a theory of public opinion and is observed during the outbreak of a crisis through the sudden increase of the presidential approval ratings. In order an event to be characterized as rally event it has to be international, dramatic and sharply focused (Mueller, 1973:208). The process of the leader of a country to define a situation as a crisis and the employment of rhetorical tools situates the rally effect phenomenon within rhetorical theory.

This paper explores the rhetorical use of Fear in presidential speeches and its spill over to the media in order to achieve political and public consensus during a crisis situation. Fear is the primal emotion that people face under the recognition of an actual or an imaginary threat or danger (Marchand: 2005). Based on that existential aspect, fear is also recognizable and identifiable rhetorical schema, applicable in the Mass Media/ Press. Strategic Communication uses this schema in its narrations and then diffuses it over in the Mass Media. Analyzing that constructed fear we can extrapolate conclusions about the strategic planning of the political actors. In our case, we attempt to come to conclusions about the interconnection of the Rhetoric of Fear and the rhetorical construction of the Rally around the Flag effect in the US Press.

The analysis focuses on presidential rhetoric in the USA at the aftermath of 9/11 and the construction of the “War against Terror” discourse. Using qualitative content and discourse analysis methodology we will examine the use of the rhetoric of fear in the presidential addresses to the nation in September 2001. The results will be compared and contrasted with the results of the quantitative content analysis in the media of the same period in order to find the interconnection between the use of rhetoric of fear through the media to the mobilization of the public opinion and the construction of political consensus which produces the rally effect.

  1. Aspriadis N.(2013), Rhetorical Construction of the Rally around the flag effect: Blame games and apologies; paper presented at the International Conference “Rhetoric: Between the Theory and Practice of Politics” of the University of Minho, Portugal, 21-22 June 2013

The rally-around-the-flag-effect is a theoretical perspective at the intersection of the fields of Political Communication and International Relations. It emerged as a theory of public opinion. Mueller (1970), who first identified the phenomenon, observed that during International crises the presidential approval ratings increase. Specifically, a rally Effect is the sudden and substantial increase of public approval of the president that occurs in response to certain kinds of dramatic international events involving the United States (Hetherington & Nelson, 2003:37). Although the phenomenon is not taking place exclusively in the United States the majority of the studies concern them and the President. In order an event to be characterized as a rally event, according to Mueller (1973: 208) it has to be International, dramatic and sharply focused. The examination of the capacity of the leader of a country to define a situation as a crisis and of the rhetorical tools employed in this process situates the “rally effect”phenomenon within rhetorical theory.

This paper explores the incorporation of the rhetorical perspective in the study of political thought by employing strategies of apology from the field of rhetoric and attribution theory from the field of social psychology in the analysis of the blame games implicitly or explicitly incorporated into the construction of “rally effect” theories. Rally effect is strongly connected with an international crisis situation. The notion of crisis by definition signifies a failure of the administration.

In the crisis stage, the participants are divided into those who condemn the offender by demanding restitution in the form of an apology, and those who support the offender by encouraging him or her to refuse such a demand (Kampf & Loewenheim, 2012: 45). Subsequently, apology has two meanings, the first is used as an answer to an accusation –kategoria (Simpson and Weiner, 1989:553) and the second, as an apology for a wrongdoing (Thayer, 1889; Hearit, 2006). On the other hand, attribution or blame is an integral part of crisis management and a specific part of Strategy of Apology. Blame attribution is referred to a procedure of search for responsibility (Jennings, 2005: 2). Therefore, the blame game is usually taking place during crises in order to attribute or evade responsibility for the failure or the wrongdoing.

Strategies of Apology and Attribution theory are key instruments for Crisis Management. The systematic analysis of the construction of rally rhetoric in the USA suggests that there is implicit employment of strategies of apology in order to defer and or deflect the blame for the failure and explicit strategic employment of attribution processes in order to construct and demonize the opponent and wake rhetorically the emotions of public opinion that mobilize the rally effect. The analysis focuses on presidential rhetoric in the USA at the aftermath of 11/9 and the construction of the “War against Terrorism” discourse. This typical rally effect cases study is compared and contrasted with an atypical one: the employment of strategies of apology and attribution of blame at the aftermath of Katrina Hurricane.

  1. Ασπριάδης Ν., (2013), Στρατηγικές Απολογίας στη συγκρότηση του αφηγήματος του Πολέμου κατά της τρομοκρατίας: Ανάλυση αμερικανικού θεσμικού λόγου», στο Συνέδριο «Πρακτικές εφαρμογές της Ρητορικής Επικοινωνίας που διοργανώθηκε από το Τμήμα Έρευνας Ρητορικής, Επικοινωνίας και Πειθούς στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, 20 Νοεμβρίου 2013

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της επικοινωνιακής διάστασης του στρατηγικού στοχασμού. Η στρατηγική επικοινωνία ως μέρος των στρατηγικών σπουδών και της διεθνούς πολιτικής επικοινωνίας φωτίζει την αντίδραση των κρατών στις αντικειμενικές συνθήκες (διεθνο-πολιτικά γεγονότα) εστιάζοντας στην πολιτική ρητορική της ηγεσίας των κρατών ως υποκείμενα λήψεως αποφάσεων. Η πολιτική ρητορική – στρατηγική επικοινωνία συνδέει την σφαίρα της λήψεως αποφάσεων με την γνωστοποίηση και νομιμοποίησή τους στο διεθνές και εσωτερικό ακροατήριο.

Η συγκρότηση του θεωρητικού πλαισίου διέπεται από διεπιστημονικότητα και μελετά α) την ενσωμάτωση της ρητορικής διάστασης της μελέτης της πολιτικής σκέψης, β) την εφαρμογή στρατηγικών απολογίας από το πεδίο της ρητορικής και γ) την θεωρία απόδοσης ευθύνης στην ανάλυση των παιγνίων απόδοσης ευθυνών, στο διεθνές πολιτικό περιβάλλον που ενσωματώνονται, εν δυνάμει ή εγγενώς, στην κατασκευή του φαινομένου της Συσπείρωσης. Η επίδραση της Συσπείρωσης είναι στενά συνδεδεμένη με τις καταστάσεις διεθνών – διακρατικών κρίσεων. Η αντίληψη πως η κρίση αποτελεί εξ ορισμού αποτυχία της διοίκησης συνήθως οδηγεί στην επιστράτευση στρατηγικών απολογίας και απόδοση ευθυνών εκ μέρους της και εκ μέρους των αντιπάλων της, με στόχο την επικράτηση της ισχυρότερης ερμηνείας που θα κυριαρχήσει και θα διαχειριστεί το εσωτερικό μέτωπο.

Η περιπτωσιολογική ανάλυση εστιάζεται στο ρητορικό αφήγημα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας που ξεκίνησε η αμερικανική ηγεσία μετά τα χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και συγκεκριμένα την ρητορική που οδήγησε στον πόλεμο κατά του Αφγανιστάν και κατά του Ιράκ δύο χρόνια αργότερα (2003).

Δημοσιεύσεις

  1. Ασπριάδης, Ν. & Γκούσιος, Χ., (2016). «Στρατηγική Χρήση της Σύγκρουσης: Ο Επικοινωνιακός Πόλεμος στην Κρίση της Ουκρανίας». Πρακτικά 6ου Διεθνούς Συνεδρίου Διεθνών Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (υπό δημοσίευση).

 

  1. Goussios, C., Aspriadis, N., Tsirimiagou, Z., & Dogani, M. (2014). «Rhetorical Use of Fear in Presidential Speeches: The War on Terror Discourse». Journal of Arab & Muslim Media Research, 7(2-3), 163-183. 

The Rally around the flag effect is a theoretical perspective at the intersection of the fields of Political Communication and International Relations. It emerges as a theory of public opinion and is observed during the outbreak of a crisis through the sudden increase of the presidential approval ratings. In order an event to be characterized as rally event it has to be international, dramatic and sharply focused (Mueller, 1973:208). The process of the leader of a country to define a situation as a crisis and the employment of rhetorical tools situates the rally effect phenomenon within rhetorical theory.

This paper explores the rhetorical use of Fear in presidential speeches and its spill over to the media in order to achieve political and public consensus during a crisis situation. Fear is the primal emotion that people face under the recognition of an actual or an imaginary threat or danger (Marchand: 2005). Based on that existential aspect, fear is also recognizable and identifiable rhetorical schema, applicable in the Mass Media/ Press. Strategic Communication uses this schema in its narrations and then diffuses it over in the Mass Media. Analyzing that constructed fear we can extrapolate conclusions about the strategic planning of the political actors. In our case, we attempt to come to conclusions about the interconnection of the Rhetoric of Fear and the rhetorical construction of the Rally around the Flag effect in the US Press.

The analysis focuses on presidential rhetoric in the USA at the aftermath of 9/11 and the construction of the “War against Terror” discourse. Using qualitative content and discourse analysis methodology we will examine the use of the rhetoric of fear in the presidential addresses to the nation in September 2001. The results will be compared and contrasted with the results of the quantitative content analysis in the media of the same period in order to find the interconnection between the use of rhetoric of fear through the media to the mobilization of the public opinion and the construction of political consensus which produces the rally effect.

 

  1. Ασπριάδης , Ν., (2014). «Στρατηγική Επικοινωνία στη Κρίση της Ουκρανίας» Περιοδικό Δημοσιογραφία, Ελληνική έκδοση του Columbia Journalism Review, Τεύχος 4-5, σελ.10-12.

Η κρίση της Ουκρανίας σηματοδοτήθηκε από την μεγάλη επιθετικότητα της Ρωσίας και την πραγματοποίηση μιας πολεμικής που δεν επέτρεψε την ευθεία απόδοση ευθύνης εκ μέρους της Δύσης. Η σύγκρουση στο πλαίσιο της εσωτερικής κατάρρευσης του ουκρανικού κράτους μεταξύ Ρωσίας και της Δύσης οριοθέτησε την νέα εποχή της μεταψυχροπολεμικής περιόδου και τακτικής.

Το νέο αυτό είδος πολεμικής περιείχε αρκετά στοιχεία επικοινωνιακού πολέμου, προπαγάνδας και ψυχολογικών επιχειρήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική κατασκευή των μηνυμάτων και των δύο πλευρών συνέβαλε στην δημιουργία δύο στρατοπέδων αποσκοπώντας στην διαχείριση των εντυπώσεων της διεθνούς κοινής γνώμης.

Η Στρατηγική επικοινωνία διαμόρφωσε το πεδίο των επιχειρήσεων το πρώτο διάστημα της κρίσης και συνέβαλε στην ενσωμάτωση του επικοινωνιακού πολέμου στις πολεμικές επιχειρήσεις. Η διπλωματία και ο στρατιωτικός ανταγωνισμός εκφράστηκε μέσα από τα στρατηγικά σχεδιασμένα μηνύματα των δύο πλευρών ενώ οι συγκρούσεις πραγματοποιήθηκαν στα μέσα ενημέρωσης, στο τύπο, στις δημόσιες εξαγγελίες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης που εξυπηρετούσαν την εκάστοτε πλευρά.

Η Στρατηγικής Επικοινωνία και η προπαγάνδα ενσωματώθηκαν στο κορμό των στρατηγικών σχεδιασμών και η πολιτική ρητορική μετατράπηκε σε μέσο έκφρασης της σκληρής πολιτικής. Σε αυτό το πλαίσιο, υιοθετήθηκε η λογική της εκστρατείας από τον κομματικό μηχανισμό και χρησιμοποιήθηκε στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής όπου οι κρατικοί δρώντες μετατράπηκαν σε στρατηγικοί σχεδιαστές που κατασκεύαζαν τα μηνύματα επιρροής των αντιπάλων και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Τα ακροατήρια ήταν κυρίως η κοινή γνώμη του ευρωπαϊκού χώρου την οποία επιχειρούσαν να προσεγγίσουν οι δύο πλευρές.

Η συγκεκριμένη έρευνα αναζητά και εντοπίζει στις δημόσιες εξαγγελίες των προέδρων της Ρωσίας και των ΗΠΑ και στα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, τις στρατηγικές που ακολουθήθηκαν από τις δύο πλευρές για την επιρροή της Κοινής γνώμης. Η Μέθοδος που ακολουθείται είναι η Ποιοτική Ανάλυση περιεχομένου και πραγματοποιήθηκε την περίοδο μεταξύ Φεβρουάριο και Απρίλιο 2014.